Podczas dynastii Wei, Jin i innych panował w Chinach polityczny chaos i liczne podziały. Społeczne niepokoje i radykalne zmiany osłabiły dominację Konfucjanizmu, co doprowadziło do rozkwitu wielu innych szkół filozoficznych.
Konflikt pomiędzy rządem centralnym a grupami etnicznymi przyczynił się jednocześnie do rozkwitu literatury, kaligrafii oraz malarstwa w tamtym okresie.
Tao Yuanming był pionierem chińskiej szkoły sielankowej i znanym poetą za czasów dynastii Wei oraz Jin. Podczas swojego wczesnego życia Tao służył jako niskiej ranki urzędnik. Po kilku latach postanowił rzucić swoją pracę z uwagi na brudną politykę rządu. Przeniósł się na wieś i zaczął żyć w samotności. Pracował jako rolnik. Jego życie było nieskomplikowane i ciężkie za razem. Napisał olbrzymią ilość wierszy i poezji, która działa się w scenerii wiejskiej.
Tao najczęściej opisywał naturę. Jego opis życia jako powrót do korzeni i podstaw był odpowiedzią na podziały w społeczeństwie i korupcję w rządzie.
Wraz ze wzrostem popularności Tao Yuanming stał się idolem wielu serc fanów literatury chińskiej w późniejszych latach.
Powrót do domu w moim kraju
Groszek rośnie rzadko w moim południowym ogrodzie na wzgórzu pokrytym chwastami;
Wychodzę wcześnie rano, aby zajmować się ogrodem i wrócę do domu przy świetle księżyca;
Moje ubrania zmokną przez nocną rosę z drzew i krzewów na wąskiej drodze do domu;
Nie dbam o ubranie, jeśli tylko moja nadzieja nie zginie, dopóki nie umrę.